Lata 50-te, restauracja RATUSZOWA (obecnie salon PLUSA i sklep KORAL). Pierwszy z lewej Edward Majnert-prezes spółdzielni PSS, której lokal był własnością. Drugi z prawej Tadeusz Marszałek-kierownik restauracji. Rozpoznanie pozostałego personelu mile widziane. Na półkach stoi, produkowane w Ostrowie Wlkp., wino TARNINO. Ze zbiorów Zdzisławy Plewińskiej.

Rok 1931, plac Borek. Poświęcenie sztandaru ostrzeszowskiego Związku Strzeleckiego. Dobrze widoczna tzw. Sala Hendrykowskiego, piękny budynek przebudowany w latach 60-tych, obecnie mieści się w nim kino. W centralnym punkcie placu stoi obelisk, który upamiętniał miejsce, gdzie w latach 1806-1861 był kościół ewangelicki. Obelisk po zakończeniu wojny został częściowo zniszczony i przeniesiony. Stoi przed kościołem farnym, obok dzwonnicy i służy jako postument pod figurę św. Tadeusza Judy. Rewelacyjna fotografia ze zbiorów Muzeum Regionalnego.

Stefan Borczyński (ur.23,08,1864, zm,16,03,1949), pierwszy burmistrz Ostrzeszowa, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1919 roku. 1 marca 2019 r. minęło 100 lat od chwili, gdy na stanowisko komisarycznego burmistrza mianowano Stefana Borczyńskiego. W ten sposób władza w Ostrzeszowie przeszła w ręce polskie i rozpoczął się nowy okres w dziejach miasta. Ostatnim pruskim burmistrzem Miasta Ostrzeszowa był Artur Staeckel. Objął on urzędowanie w czerwcu 1918 r. i pełnił swą funkcję tylko przez kilka miesięcy, do wybuchu Powstania Wielkopolskiego. Z chwilą, gdy powstała Rada Ludowa, poczynania burmistrza Staeckla kontrolował pełnomocnik Władysław Krąkowski (wielki patriota i działacz społeczny, burmistrz Ostrzeszowa w dwóch 12-letnich kadencjach od 1884-1908). W lutym 1919 r. burmistrz Staeckel chorował (być może była to choroba"dyplomatyczna", bo w Ostrzeszowie "rządzili" Polacy, trwało Powstanie Wielkopolskie), a zastępstwo przejął Stefan Borczyński (właściciel tartaku, najstarszy członek magistratu).

Ostrzeszowska baszta od strony dziedzińca, lata 30-te. Proponuję powiększyć zdjęcie i przyjrzeć się panom i ławeczce na której siedzą oraz wejściu na wieżę. Źródło: NAC.

Początek lat 70-tych, nowy budynek szpitala od strony placu Borek, krótko po oddaniu do użytku. Powstał w miejscu zburzonej willi Karla Niera, przedwojennego właściciela kaflarni. Szpital nosi imię Henryka Dobrzyckiego (1841-1914), lekarza, filantropa, pioniera lecznictwa klimatycznego i sanatoryjnego w Polsce. Ze zbiorów rodziny Biernatów.

Pomnik i grób Naczelnika Powstania Kościuszkowskiego na terenie Starostwa Ostrzeszowskiego i Grabowskiego Jakuba F. Psarskiego. J.Psarski ur. ok.1730 Myślniew pow.Ostrzeszów, zm.15.15.1805 we Wrocławiu. Pochowany przed kościołem św.Maurycego ul.Traugutta 34. Jan Taylor

Lekcja religii z ks. Mizgalskim, 1959 rok, IX klasa. Przy klasztornej bramie: Życka, Świstun, Płonka, Morek, Kaczmarek, Psikus, Gumienna, Blok, Taylor, NN, ks. Mizgalski, Frykowska, Karwacki, Molik, Kubica, Nowak, Duszyński, Gruszka, Jędrysiak, Ślak, Iwczenko, NN (prawdopodobnie Tokarska lub Pszeniczna) Przesłane przez Jana Taylora.

Ulica Boh. Stalingradu, połowa lat 70-tych. Tak wyglądał ten fragment obecnej Zamkowej, gdy nie było jeszcze obwodnicy. Ulica po lewej, w którą skręca jasna skoda nazywała się Zielona.

...w podróży. I Liceum Ogólnokształcące w Ostrzeszowie (Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego). 10 czerwca 1958 rok, wycieczka X klasy do Wieliczki. Wychowawcą i opiekunem grupy był Stanisław Kempa, po jego lewej siedzi Stanisław Ścierski, następna to chyba Danuta Makles. W tej chustce na szyi wygląda jak uczennica, stąd wątpliwości.

Zakłady wytwórcze Polkwarc, gdzie się przetwarza wydobyty z ziemi kwarcyt.