Powiatowy Zakład Mleczarski w Kępnie oddział w Ostrzeszowie, czyli nasza stara mleczarnia w latach pięćdziesiątych. Ze zbiorów Marka Niesobskiego.

Gmach Urzędu Miasta i Gminy w Ostrzeszowie, krótko po przebudowie w latach 1971-72. Widoczne, jeszcze nie otynkowane, trzecie piętro, które dobudowano w miejsce zlikwidowanego strychu i oryginalnego dachu.

Lata pięćdziesiąte, Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ostrzeszowie. Budynek otoczony ogrodzeniem, przy wejściu widoczne dwie stylowe lampy gazowe, które niestety zaginęły podczas remontu na początku lat siedemdziesiątych.

Poznań 13.11. 1985 r. List Ignacego Mosia do Stefana Szkaradkiewicza, proboszcza parafii farnej w Ostrzeszowie w sprawie naprawy, zniszczonego w czasie wojny, pomnika Tadeusza Kościuszki. Ze zbiorów Muzeum Regionalnego.

Ignacy Moś (1917-2001) przy pomniku Tadeusza Kościuszki na ogródkach dziecięcych im. Arcybiskupa Walentego Dymka. W roku 1985 pan Moś ufundował, widoczny na zdjęciu, medalion i tablicę zniszczone przez Niemców w czasie okupacji. By pomnik odzyskał swój pierwotny wygląd brakuje jeszcze sokoła wieczącego obelisk, może znajdą się dobroczyńcy, którzy podejmą się rekonstrukcji brakującego elementu i zakończą dzieło Igo Mosia? Ze zbiorów Muzeum Regionalnego

Zdjęcie przedstawia członków Towarzystwa Gimnastycznego Sokół podczas, jak się przyjęło uważać, odsłonięcia pomnika poświęconemu Tadeuszowi Kościuszce w 1917 roku w setną rocznicę śmierci. Pomnik został ulokowany za kościołem Św. Anny, ukrycie go za świątynią może świadczyć że postawiono go w tajemnicy albo przy cichym pozwoleniu lokalnych władz pruskich. W czasie okupacji obelisk został uszkodzony przez Niemców. W 1985 roku, rozbity w czasie wojny medalion i tablicę ufundował Ignacy Moś.,niestety widoczny na zdjęciu, stojący na kamiennej kuli, sokół nie został zrekonstruowany. Może już czas przestać czekać na kolejnego dobrodzieja i sami mieszkańcy Ostrzeszowa powinni zadbać by pomnikowi przywrócić dawny wygląd? O pomniku oprócz harcerzy, obecnie nikt nie pamięta, stoi w tyle ogródków przy ulicy Kościuszki, obsikiwany przez pieski. Bo ogródki ,które w zamyśle miały być placem zabaw dla dzieci, w dzień stały się miejską toaletą dla psów, wieczorem zaś miejscem spotkań towarzyskich zakrapianych alkoholem.

Rok 1917, kościół farny, uroczyste nabożeństwo z okazji odsłonięcia pomnika Tadeusza Kościuszki, w setną rocznicę śmierci. Na ambonie prawdopodobnie kazanie głosi przyszły biskup Walenty Dymek. Przed ołtarzem ,na katafalku dobrze widoczny portret naczelnika insurekcji z 1794 roku. Pomnik został postawiony za kościołem Św. Anny, obecnie znajduje się na terenie ogródków dziecięcych im. Arcybiskupa Walentego Dymka. Ze zbiorów Muzeum Regionalnego.

Lata dwudzieste, kamienica przy ulicy Św. Mikołaja 59, (obecnie numer 10) będąca własnością rodziny Kurzawów. Z okna na piętrze, od lewej strony wygląda Wacława ( za m. Śliwińska), w następnym Pelagia (za m. Karasińska), u góry od prawej, prawdopodobnie ojciec Wacławy i Pelagii Kurzawskiej. Więcej osób nie rozpoznano, może ktoś z rodziny Kurzawów będzie mógł i chciał pomóc? Piękne i bardzo cenne zdjęcie, widoczny fragment chodnika i jezdni, daje pojęcie jak wyglądał ulice w przedwojennym Ostrzeszowie. Miasto na dobre, zaczęło zmieniać się dopiero na przełomie lat 60 i 70-tych. Przy okazji tego zdjęcia, po raz kolejny apelujemy o udostępnienie fotek z rodzinnych archiwów, tak mało znanych jest starych fotografii tej części Ostrzeszowa. Ze zbiorów Witolda Kucharskiego.

Na kąpielisku u Libchena, lata trzydzieste. Po wojnie kąpielisko jeszcze funkcjonowało ale właścicielami stawu była już rodzina Wilków. Ze zbiorów rodziny Manikowskich.

Na ławeczce w parku, lata trzydzieste. W środku siedzi Zofia Wasiółka, stoi Helena Fluder. Ze zbiorów Jacka Matysika