Rodzice (Stanisława i Wincenty) autora komentarza przed domem na Targowej 2. Rok około 1932, kiedy wykupili dom od p. Lisowej, która wyprowadziła się na Śląsk. Sylwester Adamski

Nasza ulica Targowa. Nasz dom drugi z prawej,a za nim wyższy dom pp.Feigów. Na końcu ulicy w wysokim domu, rzeźnictwo prowadził p. Matuszak,ojciec Jerzego i Tadeusza, a na I piętrze w latach 1948-5o mieszkała p.Janina Szymańska moja wychowawczyni w VI i VII klasie.Niski budynek po lewej stronie w późniejszych latach należał do Heleny i Feliksa Kutów, a ledwo widoczny dom za Matuszakami, to dom pp.Wierzbów. Tuż za naszym domem, na rogu pod wystającym balkonem przed 1939 rokiem była knajpa. Tutaj ojciec w sobotę po pracy szedł z kolegami grać w bilard i na małego sznapsa. Mieszkanie z balkonem po wojnie zajmowali pp. Kostrzewowie z jedynaczką Basią.W pierwszym budynku po prawej stronie piekarnię posiadali pp.Gorgolewscy, a później pp.Gwiazdowie. Na pierwszym piętrze w mieszkaniu z widocznymi oknami,mieszkały : Krysia,Marysia i Gizela, a później doszedł jeszcze ich brat Andrzej. Cały Stawek był także wybrukowany kocimi łbami i młodzież tutaj nieustająco grała w sztekla,palanta i w dwa ognie, a dziewczyny w skakankę i w piłkę odbijaną głową o mur.Było to także wspaniałe miejsce do gry w szukanego. Zdj. Jan Taylor

Nasza piękna Bałczyna (obecna pisownia Bełczyna).z starą drewnianą wieżą triangulacyjną. Podczas okupacji jak zwykle głodni, chodziliśmy tutaj i podkradzione po drodze ziemniaki, brukiew i rzepę piekliśmy w ognisku, na dnie po artyleryjskim wykopie, aby nie było widać dymu. Jesienią dożywiało się jeżynami i tarniną,którą nazywaliśmy korcipkami, które przemarznięte były smaczne, ale wykrzywiały usta. Po wojnie stan wieży się pogarszał i wejście na sam szczyt było wyzwaniem, gdyż część drabin była spróchniała. Aż w końcu wieżę rozebrano, postawiono dużo mniejszą, którą po kilku latach rozebrano. To wspaniałe zdjęcie pochodzi ze zbiorów p Marka Makieły. To pole z ziemniakami i żytem ustawionym w mendle, być może należało do pani Domagałowej-babci Lilki Kut - Podkrólewicz, która swoje gospodarstwo rolne posiadała dosłownie u podnóża góry. Z tego gospodarstwa mój brat Tadeusz i Zdzisław Kut,(lata 1950-52 wypuszczali swoje gołębie i testowali ich powrót do domu w Ostrzeszowie. Ponieważ moje korzenie wywodzą się, podobnie jak pana Stanisława Kempy, naszego niezapomnianego i ofiarnego pedagoga, pozwolę sobie zamieścić Jego piękny wiersz, będący uzupełnieniem tego zdjęcia. Stanisław Kempa WIDOK BAŁCZYNY Bałczyno, jakże piękne są twe lica Gdy pachną zioła, kiedy szumią zboża, A ty zalotnie, jak strojna dziewica, Witasz każdego – zawsze świeża, hoża. Zdobią cię głogi i żarnowca szaty, Róże z tarniną upięły cię w koło, A macierzanka oraz inne kwiaty- Przybrały wieńcem twoje dumne czoło. I stąd najcudniej widać ranne zorze, W brylantach rosy lśnią promienne słońca, Ptaki śpiewają w balsamicznym borze Długo i sennie, aż do zmierzchu końca. O, miło patrzeć na krzewy i łąki, Gdzie życie wszędzie budzi się o świcie I gdzie najgłośniej dzwonią pieśń skowronki. Gdy nad polami ważą się w błękicie. Miło spoglądać na drogi i lasy I patrzeć miło na pól szachownice, Co ziemię stroją jak barwne pasy Od stóp Bałczyny, aż po Rogaszyce A tam, gdzie widać jałowcowe laski I, gdzie smugi ciągną się olszyny, Tam, gdzie łysiną świecą jasne paski- Tam leżą moje rodzinne Meszyny… Tu znowu widać i domy i wieże… Widać miasteczko, co się w dole chowa: Nowe osiedla i budowle świeże- O, widać stare mury Ostrzeszowa ! Kiedy wielkie nastają rocznice, Tu czcimy pamięć tych, co polegli w boju: Bucha ognisko i palą się znicze- Bałczyna dumna w zacisznym spokoju…

Los samotnych kobiet z dziećmi podczas okupacji był nie do pozazdroszczenia. Cała odpowiedzialność za przeżycie i ich wychowanie spadła na barki kobiet. Moja Matka z bratem Tadkiem na ręku, w środku p. Szczepańska chyba z Marylą, a dalej p. Kubasowa. Stoją od lewej strony: Stefania Furmanek z młodszą siostrą Ireną, moja siostra Kazimiera, młoda Kubasówna, autor komentarza i Heniu Furmanek. Rok 1944, podwórze domu pp. Królaków

Przełom lat 50 i 60-tych, rodziny Solarków i Matysików na spacerze w okolicy "autostrady" i Alei Wolności. W tyle widoczna Szkoła Podstawowa nr 2 i nowo pobudowane domy przy ulicy 21 stycznia. Ze zbiorów Jacka Matysika.

Fabryka Urządzeń Mechanicznych. Ćwiczenia pokazowe Zakładowych Oddziałów Samoobrony 2.03.1979 rok.

Fabryka Urządzeń Mechanicznych. Ćwiczenia pokazowe Zakładowych Oddziałów Samoobrony 2.03.1979 rok.

Fabryka Urządzeń Mechanicznych. Ćwiczenia pokazowe Zakładowych Oddziałów Samoobrony 2.03.1979 rok.

Fabryka Urządzeń Mechanicznych. Ćwiczenia pokazowe Zakładowych Oddziałów Samoobrony 2.03.1979 rok.

K O N I E C