Oto najnowsze zdjęcia w serwisie. Przewijaj w dół, aby obejrzeć kolejne.
Ostatnio dodane zdjęcia
Lata trzydzieste, plac Stawek, młody człowiek cieszący się z nadchodzących wakacji to prawdopodobnie Edmund Feige. Patrząc w kierunku ulicy Targowej, widzimy na narożniku obecnej ulicy Sikorskiego i Okrężnej kamienicę. Należała ona przed wojną do państwa Pacanowskich, prowadził w niej zakład fryzjerski Ignacy Szulc. Budynek został w czasie wojny przez Niemców zburzony. Dom z drewnianą bramą również już nie istnieje ale to już współczesna historia. Plac z przylegającymi uliczkami, pięknie wybrukowany "kocimi łbami" z początkiem lat siedemdziesiątych wszystko zostało zalane asfaltem. Zdj. ze zbiorów Waldemara Feige.
Zdjęcie wykonano w przedszkolu parafialnym, prowadzonym przez siostry Nazaretanki przed Dniem Niepodległości w listopadzie 1938 roku. Fotografię udostępnił p. Marek Makieła z nadzieją że uda się jeszcze kogoś rozpoznać. 12- Irena Gibasiewicz , 20- Krystyna Zawielak. 21- s. Anezja (Julianna Uss) kierowniczka przedszkola w latach1933-34, 23- ks. proboszcz Grzegorz Kucharski, 24- s.Stanizja (Jadwiga Stubieda) przełożona domu w Ostrzeszowie, 26- Danuta Kurzawska, 27- Krystyna Gibasiewicz, 28- Stanisława Gibasiewicz.
Początek lat 50-tych, aleja Wolności i fragment budynku starego szpitala (wybudowany w 1896 roku). O karetkę z epoki oparte pracownice szpitala w oknie na piętrze widoczna siostra boromeuszka. Po prawej willa Niera i kaflarnia na ich miejscu obecnie stoi front nowego szpitala. Rewelacyjne i wspaniałe zdjęcie, chyba jedyne znane na którym widać wille i zabudowania kaflarni od innej strony niż Borek. Za tę perełkę dziękujemy p. Jackowi Matysikowi.
Rok 1950, na schodach pałacu w Rzetni stoją dzieci z Ostrzeszowa z koloni letnich zorganizowanych, prawdopodobnie przez Polski Czerwony Krzyż. Z lewej wychowawca Henryk Dyba trzyma na rękach Rysia Szalka. Wśród rozpoznanych są jeszcze: Krystyna Szalek(sukienka w kratkę), Jan Taylor, Henryk Pustal, Danuta Glapińska, Czesław Zawadzki, Maria Tyc, Maryla Andrzejewska, Teresa Tyc, Danuta Tolkacz. Zdj. ze zbiorów Jana Taylora
Pierwsze polskie gniazdo Towarzystwa Gimnastycznego „SOKÓŁ” zostało założone we Lwowie w 1867 r. Trzydzieści lat później w 1897 r., w lokalu Janiny Urbańskiej przy Rynku zebrało się grono patriotów i zapoczątkowano działalność gniazda sokolego w Ostrzeszowie. 120 rocznica sokolstwa na Ziemi Ostrzeszowskiej jest doskonałą okazją dla przybliżenia historii tej organizacji. T.G. „SOKÓŁ” zajmowało się propagowaniem sportu i zdrowego stylu życia, organizacją obchodów patriotycznych, imprez kulturalnych oraz sportowych. Do czasu odzyskania niepodległości pod oficjalnym szyldem uprawiania gimnastyki, organizacja prowadziła zakamuflowaną działalność patriotyczną i narodową, szkoląc przyszłe wojskowe kadry dla odrodzonej i wolnej Polski. Symbolem Towarzystwa jest sokół w locie trzymający w pazurach sztangę do ćwiczeń. Pod tym sztandarem w 1918 roku ostrzeszowianie ruszyli do walki o niepodległą Polskę w czasie powstania wielkopolskiego. W latach międzywojennych Towarzystwo Gimnastyczne „SOKÓŁ” było jedną z bogatszych i wpływowych organizacji w Ostrzeszowie. W czasie okupacji hitlerowskiej likwidowano wszelkie przejawy polskości, wśród działaczy „Sokoła” wielu zostało wysiedlonych lub zamordowanych. Ostatni prezes ostrzeszowskiego „Sokoła” Piotr Cieplik został rozstrzelany w Winiarach pod Kaliszem. Do refleksji skłaniają (nadal aktualne) sokole hasła rozpowszechniane na początku ubiegłego wieku, np. • „Chcesz być narodu swego chlubą i ozdobą, nie chwal się, ale pracuj sumiennie nad sobą” • „Młodzież, która ma z czasem być perłą narodu, do prawa i karności niech nawyka z młodu”