Dzwonnica z dwoma dzwonami: pierwszy im. Aleksandry i drugi im. B. Wężyków (fundatorów kościoła i dziedziców dóbr - rojowskich)

Kościół filialny w Rojowie istniał z modrzewia już od niepamiętnych czasów. W r. 1880 padł w ruinę w jego miejsce zbudowano murowany i 10.12.1883 pobenedyktowano.

Zakrystia ze szafą. Znajduje się monstrancja srebrna, pozłacana, kielich srebrny, pozłacany z pateną srebrną.

Plac wokół kościoła jest poświęcony i w razie potrzeby może służyć jako cmentarz. Plac ten należy do kościoła w Rojowie.

Na placu przy kościele stoi kamienny krzyż w miejscu, gdzie stał kościół drewniany.

wejście na ambonę przez zakrystię

Prezbiterium 3m2, 6m wys. Nawa 6m dł. 5m szer. 7m. wys.

Ambona murowana.

widok krypty z chóru

Wnętrze kościoła z widokiem na ołtarz który jest cały z drzewa, nad obrazem Matki Boskiej znajduje się obraz mniejszy przedstawiający św. Wojciecha, Biskupa i Męczennika, malowany przez Terleckiego.